Interview met Lieve, coördinator van Freinetschool De Klaproos

door Virginie Gyselinck

 

Welke studies heb je gedaan om tot dit beroep te komen?

Eerst studeerde ik aan de Normaalschool om onderwijzeres te worden.

Ik werkte daarna 1 jaar in het regulier onderwijs, maar bleef op m’n honger zitten.

Ik voelde weinig aansluiting. Een concreet voorbeeldje: in het 2de leerjaar was er een kind dat niet tot lezen kwam. Ik wilde een plan opmaken om dit kind te helpen lezen, maar dat werd niet toegestaan door de directeur…

Ik was teleurgesteld en dacht dat onderwijs niet mijn ding was.

Daarna werkte ik ongeveer 10 jaar als fotografe. Ik kwam in contact met de opstartgroep van De Klaproos. Ik werd geprikkeld en keerde terug naar het onderwijs. Ik volgde een nascholing over Freinetonderwijs en werd steeds meer gepassioneerd door Célestin Freinet zijn kijk op goed onderwijs. Dit was meer dan onderwijzen, het kind werd versterkt en aangemoedigd om in een veilig kader te ontwikkelen tot een zelfstandige, sterke wereldburger. Onderwijs was een hefboom om sterker in het leven te staan.

Kinderen leren vertrouwen op hun eigen kunnen en hun eigen kracht, dat sprak me echt aan.

 

De rode draad in je begeestering lijkt wel zorg te zijn…

Ja inderdaad.

Ik volgde een nascholing tot zorgcoördinator, stapte in een expertisegroep rond inclusie en ging daarna tijdelijk ook deeltijds werken voor onze koepel FOPEM (Federatie van Onafhankelijke Pluralistische Emancipatorische Methodescholen) als competentiebegeleider.

 

Wat vind je interessant aan je beroep?

Eigenlijk heel veel zaken…Ik vind het zeer boeiend en uitdagend om mee de lijnen uit te zetten van sterk onderwijs, ik werk graag op beleidsniveau, help graag mensen om hun sterktes en kwaliteiten beter te leren kennen en aan te wenden… allemaal dingen waarmee ik in deze job aan de slag kan gaan.

 

Wat is je takenpakket als coördinator?

Oh, dat is heel ruim : aanspreekpunt zijn voor kinderen, ouders en het team/ administratie / coaching/ mee sturing geven aan de school vanuit de pijlers en de Freinetpedagogie / de link bewaken met school buiten de muren, met de stad bvb, met de buren, met de samenleving in het algemeen en zoveel meer.

 

Waarin verschilt onze Freinetschool met een school uit het regulier onderwijs?

Naast de Freinetpedagogie is er toch ook het verbindende tussen kinderen, ouders en de teamleden, het samen school maken. Dat is toch wel bijzonder op onze school.

Dit weekend bijvoorbeeld, wanneer de ouders van de werkgroep ‘groene vingers’ hier bezig waren met appels plukken en in de tuin te werken, dan dacht ik: hoe schoon is dit, wat een cadeau om hier te werken!

Onze Freinetschool is een mini-samenleving. We proberen de kinderen op te voeden tot volwaardig burgerschap. We geven hen handvaten om sterk, geëmancipeerd en meevoelend in het leven te staan.

 

Hoe zit het met je sociale contacten en het thuisfront?

Ik heb altijd al meegewerkt om deze school uit te bouwen, dus zo nieuw en anders is deze job van coördinator toch niet op dat vlak. Al voel ik wel dat er nu heel wat meer verantwoordelijkheid bij komt kijken.

Momenteel overheerst mijn job wel, maar het is dan ook de start van het nieuwe schooljaar en een nieuwe job. Ik ben ervan overtuigd dat ik de balans thuisfront en job wel vind, later 😊.

 

Wat is je motivatie om coördinator te zijn?

Het geloof in ons project.

 

Je motivatie kwam al eerder aan bod in dit interview…

Ik sta hier niet alleen. Hier staat vooral een heel sterk schoolteam, een team met heel veel passie en daadkracht en hier zijn ook ouders die deze school een warm hart toedragen… en dan natuurlijk zijn er nog de kinderen, zij zijn het die de energie en de brandstof zijn van onze school. Zij maken het absoluut de moeite waard… 

 

Wat vind jij belangrijk?

Onderwijs ruimer zien dan alleen leerstof doorgeven, kinderen oefenkansen geven om in de maatschappij te kunnen integreren, om sterk te staan en hun leven op een emancipatorisch manier uit te kunnen bouwen.

De kloof in onze samenleving is verhard. Tegenstellingen zijn duidelijker geworden; rijk-arm, links-rechts,… We willen absoluut  proberen tegenwicht geven en kinderen weerbaar maken om met de uitdagingen in onze maatschappij te leren omgaan.

 

Als kinderen in een veilige cocon leven, zal het hen dan later niet zuur opbreken als ze in die harde samenleving terechtkomen?

Oh neen!  Daarom ijveren we voor opvoeden tot zelfstandigheid en zelfredzaamheid. Kinderen moeten taken zelf aanpakken. Ze leren hun verantwoordelijkheden op te nemen en ze worden een spiegel voorgehouden. Van bij de kleinsten oefenen ze al in zelfstandigheid. We willen ze niet verpamperen. Kinderen leren hun sterktes en zwaktes kennen en leren ermee om te gaan. De veilige context van de school biedt hen hiervoor optimale groeikansen.

 

Wat ga je missen aan het geen juf meer zijn?

Het zeer fijne contact dat ik had, de nauwe band met de kinderen, het begeleiden van een klasgroep, het ondergedompeld worden in hun leefwereld, het samen ideetjes uitwerken, het volop meegaan in hun fantasie,… dat zal ik zeker missen.

 

Hoe was je zelf als kind op school?

Ik was eerder een stil kind maar met een duidelijk eigen mening die ik op  bepaalde momenten koppig kon verdedigen.

 

Welke juf is jou bijgebleven en waarom aprecieerde je die juf?

(denkt even na…)

Dat zal dan toch juf Marie-Louise zijn van de graadsklas 5 en 6 in mijn school toen in Ophasselt. 

Ze blonk misschien niet uit op vlak van leerstof doorgeven, maar het was een zeer  aparte mevrouw. 

Huiswerk rekenen bvb was niet één van haar prioriteiten. Ze keek wel of we ‘t gemaakt hadden, maar ze verbeterde het niet… daar zagen we al snel het voordeel van in.

Ze speelde piano in de klas en soms moesten we plots alle boeken neerleggen omdat ze een verhaal wou vertellen. Daar was ze goed in. Ze deed het met passie en wist ons te boeien. Ze had een flair om kinderen mee te nemen in een andere wereld. Het verbaasde me dat dat allemaal bij school hoorde.

Het was een rebelse juf en ze sprong ook uit de band.

Ze liet zien dat onderwijs niet saai hoefde te zijn. 

Omdat taal en rekenen niet altijd in orde waren en ze zo’n onconventionele juf was, waren er ouders die hun kinderen veranderden van school als ze naar het 5de of 6de leerjaar moesten, maar wat ben ik blij dat ik in haar klas heb gezeten en wat leerde ik veel bij haar. 

 

(een pipi-langkousjuf  pippi 😉

 

 

 

Veel succes met je nieuwe functie binnnen de school! Ik denk te mogen zeggen dat het team en de ouders héél tevreden zijn dat jij de nieuwe coördinator van De Klaproos bent.

Dat is het cadeau dat wij gekregen hebben.